نویسنده
آرش بنائیان مدیر فنی (CTO) الامضا است؛ متخصص هوش مصنوعی، توسعهی فولاستک و DevOps و تحلیلگر و معمار سیستمهای پیچیده. او زیرساخت امضای الکترونیک، احراز هویت و قراردادهای دیجیتال الامضا را طراحی و پیادهسازی کرده و مقالههای این وبلاگ را بر پایهی تجربهی واقعیِ ساخت و اجرای یک سامانهی امضای آنلاین و قوانین بهروز ایران مینویسد.
۶ مقاله منتشر شده
امضای الکترونیک
امضای قرارداد آنلاین یعنی بستن یک قرارداد معتبر بدون کاغذ؛ طرفین سند را از راه دور و با احراز هویت امضا میکنند. در این راهنما میبینید فرایند در الامضا دقیقاً چطور کار میکند و چرا امن و قانونی است.
امضای الکترونیک
بسیاری «امضای الکترونیک» و «امضای دیجیتال» را یکی میدانند، اما اینطور نیست. امضای الکترونیک یک دستهی حقوقی گسترده است؛ امضای دیجیتال یک روش فنی خاص مبتنی بر رمزنگاری و گواهی. در این مقاله تفاوتها، مکانیزم فنی و جایگاه هرکدام در قانون ایران را روشن میکنیم.
حقوق و انطباق
رایجترین نگرانی دربارهی امضای الکترونیک این است که «اگر کار به دادگاه بکشد چه؟». پاسخ، در خود قانون تجارت الکترونیکی روشن است: امضای الکترونیک معتبر است، اما ارزش اثباتی آن به سطح امنیت و احراز هویت بستگی دارد. مواد ۷، ۱۲، ۱۴ و ۱۵ را بررسی میکنیم.
احراز هویت و KYC
یک تصویر امضا یا یک کلیک «میپذیرم» بهتنهایی بهسادگی قابل انکار است. چیزی که به امضای الکترونیک وزن میدهد، گرهخوردنِ آن به یک هویتِ تأییدشده است. در این مقاله میبینیم چرا احراز هویت قلبِ یک امضای معتبر است و قانون دربارهاش چه میگوید.
احراز هویت و KYC
احراز هویت غیرحضوری یعنی اثبات اینکه «شما همان کسی هستید که ادعا میکنید»، بدون مراجعهی حضوری. در این راهنما لایههای اصلیِ eKYC در ایران — شاهکار، ثبت احوال و تطبیق بیومتریک — و نقش سرویسهایی مثل جیبیت را روشن میکنیم.
امضای الکترونیک
خیلیها فکر میکنند برای هر امضای الکترونیکی باید توکن و گواهی بخرند. اما قانون برای «اعتبار» امضا، گواهی را لازم نمیداند. در این مقاله روشن میکنیم توکن و گواهی واقعاً برای چه کارهایی لازم است و برای امضای قراردادهای روزمره چه گزینهای منطقیتر است.
