نویسنده
آرش بنائیان مدیر فنی (CTO) ال‌امضا است؛ متخصص هوش مصنوعی، توسعه‌ی فول‌استک و DevOps و تحلیل‌گر و معمار سیستم‌های پیچیده. او زیرساخت امضای الکترونیک، احراز هویت و قراردادهای دیجیتال ال‌امضا را طراحی و پیاده‌سازی کرده و مقاله‌های این وبلاگ را بر پایه‌ی تجربه‌ی واقعیِ ساخت و اجرای یک سامانه‌ی امضای آنلاین و قوانین به‌روز ایران می‌نویسد.
۶ مقاله منتشر شده
امضای الکترونیک
امضای قرارداد آنلاین وقتی ارزش دارد که ثابت کند چه کسی، چه متنی را، چه زمانی امضا کرده است. این راهنما قدم‌به‌قدم نشان می‌دهد یک قرارداد در ال‌امضا چطور ساخته، امضا و استعلام می‌شود.
امضای الکترونیک
امضای الکترونیک یک دستهٔ بزرگ است و امضای دیجیتال قوی‌ترین عضو آن. ببینید امضای دیجیتال چطور ساخته و بررسی می‌شود، هرکدام برای چه قراردادی مناسب است، و سه باور غلط رایج دربارهٔ آن‌ها.
قرارداد و حقوق
امضای الکترونیک در ایران پذیرفتنی است، اما وزنش در دادگاه به روش امضا بستگی دارد. با متن کامل مواد ۷، ۱۰، ۱۲ تا ۱۵ قانون تجارت الکترونیکی و آیین دادرسی مدنی، ببینید انکار و ادعای جعل چه فرقی دارند.
احراز هویت و KYC
یک تصویر امضا یا یک کلیک «می‌پذیرم» به‌تنهایی به‌سادگی قابل انکار است. چیزی که به امضای الکترونیک وزن می‌دهد، گره‌خوردنِ آن به یک هویتِ تأییدشده است. در این مقاله می‌بینیم چرا احراز هویت قلبِ یک امضای معتبر است و قانون درباره‌اش چه می‌گوید.
احراز هویت و KYC
احراز هویت غیرحضوری یعنی اثبات اینکه «شما همان کسی هستید که ادعا می‌کنید»، بدون مراجعه‌ی حضوری. در این راهنما لایه‌های اصلیِ eKYC در ایران — شاهکار، ثبت احوال و تطبیق بیومتریک — و نقش سرویس‌هایی مثل جیبیت را روشن می‌کنیم.
امضای الکترونیک
خیلی‌ها فکر می‌کنند برای هر امضای الکترونیکی باید توکن و گواهی بخرند. اما قانون برای «اعتبار» امضا، گواهی را لازم نمی‌داند. در این مقاله روشن می‌کنیم توکن و گواهی واقعاً برای چه کارهایی لازم است و برای امضای قراردادهای روزمره چه گزینه‌ای منطقی‌تر است.
